Home

Fabuła

Wiosną 1945 roku – gdy dobiegająca końca wojna na Pacyfiku wchodziła właśnie w swoją najbardziej krwawą fazę, a amerykańskie wojska stawiły na Okinawie czoła niemożliwie brutalnemu przeciwnikowi – jeden z żołnierzy wyróżniał się na tle pozostałych. Desmond T. Doss, tzw. obdżektor (ang. conscientious objector, czyli osoba odmawiająca pełnienia służby wojskowej z powodu wyznawanych poglądów lub przekonań religijnych), ryzykował życie jako nieuzbrojony medyk w amerykańskiej piechocie. Człowiek, który w pojedynkę ocalił życia dziesiątek znajdujących się pod ostrzałem rannych kolegów, nie wystrzeliwując ani jednego naboju. Film, którego akcja rozgrywa się w trzech wyraźnie oddzielonych i odmiennych światach, zaczyna się kilkanaście lat wcześniej – w latach 30. XX wieku.


Młodość


Choć jeden z reżyserów pozwolił sobie pozmieniać chronologię niektórych wydarzeń z młodości Dossa, a także stworzyć drugoplanowe postaci będące uosobieniem kilku innych – wszystko w celu nadania scenariuszowi przejrzystości – wojenne dokonania głównego bohatera pisarz opisał szczegółowo. Film pokazuje też, że Doss, członek Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego o niezachwianej wierze, mieszka w Virginii, gdy zgłasza się na ochotnika do amerykańskiej armii. „Nie mogę zostać w domu, kiedy inni walczą za nasz kraj” – tłumaczył swojemu ojcu. Młodego Dossa nie interesuje jednak walka na froncie. Pragnie służyć swej ojczyźnie w roli medyka. Wcześniej poznaje pielęgniarkę Dorothy i prawie od razu postanawia, że ta kobieta zostanie w przyszłości jego żoną.


Szkolenie wojskowe


Wojsko nie było zadowolone z młodych ludzi, którzy odmawiali służenia z bronią. Desmond wytrwał jednak w swej decyzji. Chuderlawy wegetarianin, który odmawiał treningów w soboty (tak rozumiał jedno z przykazań Dekalogu), Doss był z początku wyszydzany i prześladowany przez swych kolegów. Byli oni przekonani, że chłopak będzie dla nich zagrożeniem w czasie walki, więc z wszystkich sił próbowali go zmusić do odejścia z wojska – częściowo zachęcani przez swych dowódców. I ich ataki Doss wytrwał, aż do bitwy o wyspę Okinawa, gdzie jego jednostka dostała rozkaz zajęcia Skarpy Maeda, znanej również jako Hacksaw Ridge (stąd amerykański tytuł filmu). Na szczycie tego ponad stumetrowego klifu znajdowały się mocno okopane gniazda z karabinami maszynowymi, a wokół nich jaskinie wypełnione japońskimi żołnierzami, którzy ślubowali swej ojczyźnie, że będą walczyli do samego końca.


Ostateczna bitwa


Właśnie tam Doss udowodnił, że jest człowiekiem nie tylko honoru, ale także czynu. Znajdując się pod ostrym ostrzałem, 26-letni sanitariusz nie zważał na swoje życie. Gdy jego batalion dostał rozkaz odwrotu, on jako jedyny pozostał na miejscu boju, uzbrojony wyłącznie we własne przekonania, po czym wyciągnął ze strefy zagrożenia 75 ciężko rannych żołnierzy, którzy w innym wypadku na pewno by umarli.

Doss otrzymał w październiku 1945 roku z rąk prezydenta Harry’ego Trumana Medal Honoru za, jak zostało to ujęte, „niezwykłą odwagę i niezachwianą wiarę w desperackiej sytuacji”.