Home

Ciekawostki

Film mógł w ogóle nie powstać – przez lata Doss nie chciał się na niego zgodzić. Uważał, że Hollywood promuje niemoralny i niezdrowy styl życia, a sam nie chodził do kina.


Pierwotnym scenarzystą i producentem filmu o Dossie, który namówił go do jego nakręcenia, był Gregory Crosby, wnuk legendarnego wokalisty i aktora Binga Crosby’ego (wykonawca słynnej piosenki White Christmas, zdobywca Oscara za rolę pierwszoplanową w 1945 roku).


Stan Jensen, adwentysta dnia siódmego, który chciał doprowadzić do powstania filmu o Dossie, zabiegał o to 40 lat. Historię Desmonda Dossa przedstawił scenarzyście i producentowi Gregorowi Crosby późnych latach ’90. Droga prowadząca od powstania pomysłu do produkcji filmy trwała 14 lat według informacji z Variety.


Hacksaw Ridge to geograficzna nazwa obszaru na Okinwawie. Wbrew temu, co sugeruje polski tytuł „Przełęcz ocalonych”, nie jest to przełęcz – raczej klif czy zbocze.


Pierwotnie muzykę do filmu miał komponować James Horner. Zdobywca Oscara, autor ścieżki dźwiękowej do filmów takich jak „Titanic” (m.in. piosenka Celine Dion „My Heart Will Go On”), „Avatar”, „Braveheart” czy Apocalypto”, zginął jednak w wypadku samolotowym 22 czerwca 2015 r. Horner jako doświadczony pilotem sam sterował wtedy maszyną. Hornera zastąpił John Debney, kompozytor muzyki do „Pasji”.


Debney (kompozytor muzyki do filmy Gibsona “Pasja” (2004) został wybrany, aby skomponował muzykę do tego filmu. Jednakże po ukończeniu muzyki jego twórczość została odrzucona, a na jego miejsce wybrano innego kompozytora Ruperta Gregson-Williamsa.


Reżyserem filmu miał zostać Randall Wallace, który ma na swoim koncie m.in. „Braveheart – Waleczne serce, „Pearl Harbor” i „Byliśmy żołnierzami”.


Wszystkie ujęcia powstały w Australii, która była w stanie „symulować” zarówno Virgnię z lat 30. XX wieku, jak i ostre zbocza japońskiego Hacksaw Ridge. Gibson podkreśla jednocześnie, że praca w Australii, którą doskonale zna z czasów swojej młodości, przyniosła ekipie wiele profitów.


Kiedy Vince Vaughn zaangażował się ten projekt, najpierw poleciał zwiedzić Australię. Podczas nakręcania filmu, zwiedził Sydney i jego atrakcje oraz był główną gwiazdą w trakcie wydarzenia wspinania się na most Sydney Harbour.


Większość ról filmowych przypadła amerykanom, jednak jedynie Vince Vaughn gra jedną z ról pierwszoplanowych. Poza nim występuje również Andrew Garfield, Brytyjczyk. Zdecydowana większość pierwszoplanowych aktorów to australijscy aktorzy mówiący z amerykańskim akcentem.


Milo Gibson – syn Mela Gibsona – zagrał epizodyczną rolę w filmie (żołnierza Lucky Forda). To pierwsza filmowa współpraca na linii ojciec-syn.


To już druga współpraca Teresy Palmer I Luka Braceya na planie filmowym. Pierwszy raz spotkali się w filmie „Point Break” (2015).


Prawa autorskie do historii przysługują Desmond Doss Council, z którym konsultowana była treść filmu. Organizacja zawiązana została w 2000 roku – jeszcze za życia Dossa.


Polskim dystrybutorem filmu jest Monolith Films. W swoim portfolio ma też inne filmy Gibsona, w tym Pasję i Apocalypto.


Film otrzymał 10-minutową owację na stojąco na Festiwalu Filmowym w Wenecji we wrześniu 2016.


Kiedy Desmond Doss był pytany ile ludzi uratował, odpowiadał, że ok. 50. Jednak świadkowie jego heroicznych czynów sprawozdawali, iż liczba ta bliższa będzie 100. Najczęściej pojawiająca się statystyka 75 ocalonych to kompromis obu sprawozdań.


Desmond T. Doss przyjął tylko jeden Medal Honoru Kongresu. Początkowo proponowano mu dwa medale, ale odmówił.


Kapral Doss należał do 77 Dywizjonu Piechoty Armii Stanów Zjednoczonych. Dywizjon, znany jako „Dywizjon Wolności”, posiadał własne, wyróżniające się insygnia złotej Statuy Wolności na niebieskim tle. 77 dywizjon walczył na wyspach Guam, Leyte (Filipiny) i Okinawie. Jeden z oddziałów, kompania C 306 regimentu piechoty, opuściła USA w 1944 licząc 203 oficerów i żołnierzy. Pod koniec wojny, w sierpniu 1945 pozostało tylko 13 osób z początkowego składu kompani. 77 dywizjon walczył u boku Marines. W gazetach opisywano jak wspaniale walczyli żołnierze z tego dywizjonu na wyspie Guam oraz o najwyższej cenie jaką zapłacili w walce. Na kołnierzykach mieli napisane hasło „77 dywizjon marynarki wojennej”. Znany korespondent wojenny Ernie Pyle został zastrzelony przez snajpera, kiedy był wraz z 77 dywizjonem na Ie Shima, małej wysepce na zachód od wybrzeża Okinawy. 77 dywizjon był częścią sojuszniczych sił okupujących Japonię po zaprzestaniu walk.


Zwiastun filmu głosi, że Desmond Doss był jedynym żołnierzem na linii frontu, który nie miał broni. W trakcie drugiej wojny światowej w Korei i Wietnamie poborowi należący do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego mieli status 1A-O. Oznaczało to, że chcieli służyć, lecz nie używać broni w bitwie.


Desmond Doss nie był pierwszą osobą odmawiającą służby wojskowej nagrodzoną Medalem Honoru Kongresu. Sierżant Alvin York również został wyróżniony tym odznaczeniem. Gary Cooper przedstawił jego postać w „Sierżant York”. Według Wikipedia “Sierżant York zawsze odmawiał aktywnego służby wojskowej ze względu na swoje przekonania”. Ważną różnicą jest fakt, iż York nosił broń, a Doss nie.


W filmie nie pada żadne przekleństwo (w polskiej wersji raz się pojawia, choć w oryginale nie pada wulgaryzm).